Bu güzel serüveni, bu güzel alıntıyla başlatmalıyım….

“DEV GİBİ BİR KALE YAPALIM!” DİYE BAĞIRDI AY-YÜZLÜ.
“DENİZDEKİ GEL-GİT YÜKSELİRSE ÜZERİNE OTURABİLIRİZ BÖYLECE.”

“YAPAMAYIZ,” DEDİ İPEK, ANİDEN ÜZGÜN BİR İFADE VE SES TAKINARAK,

“NEDEN? NEDEN?” DİYE BAĞIRDI JO ŞAŞKINLIKLA,
“BURASI İSTEDİĞİNİ YAP ÜLKESİ’YDİ HANİ?”

“EVET,” DEDİ İPEK.
“AMA UZAKTAKİ AĞACA GİTMEMİZİN VAKTİ GELDİ. BU ÜLKE YAKINDA GİDECEK.
NE KADAR GÜZEL OLSA DA, BURADA EBEDİYEN YAŞAMAYACAĞIZ.”

“TANRIM HAYIR.” DEDÍ JO.
“ANNEMIZ VE BABAMIZ BİZSİZ NE YAPAR SONRA…”